Eten gaat niet zo lekker tijdens het ziek zijn. Alleen kleine hapjes, of liever helemaal niks. Na een paar dagen wil Minne zelfs niet meer drinken. Via de huisarts en een avondje ziekenhuis komt Minne thuis met een goed werkend antibioticakuurtje. Gelukkig gaat het dan weer snel bergopwaarts.

Deze week zijn we aan de fruit en groentehapjes begonnen. Deze foto is van het allereerste hapje. Een lepeltje banaan in dit geval. Dat is wel even wat anders dan al die liters melk! Minne is er echter snel aan gewend. Ze vindt het zelfs lekker!

Om het boertje na het drinken snel te laten komen leggen we Minne altijd even over de schouder. Dit geeft Minne de gelegenheid om eens goed te kijken wat er allemaal achter Papa of Mama gebeurt.

Tjonge wat veranderen die kleintjes snel. Minne kijkt in deze week al een stuk helderder uit haar ogen. Ook de haren worden al blonder en langer. Ook de ogen worden mooi blauw, alhoewel dat op deze foto nog niet zo goed te zien is.